kanarie banner 1 kanarie banner 2 kanarie banner 3
Wat zijn harzerzangkanaries

Een harzerzangkanarie is een gecultiveerde vogel waarvan alleen het mannetje heel mooi kan zingen. De kleuren zijn groen, geel en groengeel bont.
De kleur of tekening van de vogels speelt geen rol bij het zingen van de vogel. Het is de zang waar het om gaat. Het mannetje van de harzerzangkanarie zingt in hoofdzaak roltoeren en dat kunnen ze heel lang aanhouden. De zang is prettig om aan te horen. Het moet zo zijn, dat, als je er naar luistert je je de zang goed moet kunnen horen en het mag niet zo zijn dat als de T.V., radio of de stofzuiger aanstaat dat men de vogel er boven uit hoort. De zang van de harzerzangkanarie is diep en zuiver. De kanarie laat zich goed en makkelijk verwennen. Het komt voor dat het vogeltje rond vliegt in de keuken of kamer en op z’n tijd gewoon naar zijn kooitje gaat.

Hier moet eerst de bekendste zang, het lied van de Harzer voorgesteld worden. De Harzer werd uitsluitend gekweekt op schoonheid en zuiverheid van de zang, zodat in zijn strofen de onzuivere, krassende of schrille tonen van ras loze kanaries ontbreken. Zijn lied bestaat hoofdzakelijk uit vier strofen; (toeren) de holrol, de knor, de fluiten, en de holklingel. De holrol gaf aan de Harzer, die ook wel Harzer Roller genoemd wordt, zijn naam. Bij deze toer worden de klanken 'u', 'o' of 'oe' aanhoudend met een rollende 'r' gebracht. Hoe lager de toon, hoe beter. Bij de knor, de laagste toer van de zang, wordt de 'o' gerold. Het fluiten bestaan uit een zacht 'du-du-du' of 'doe-doe-doe', dat drie tot vijf keer voorgedragen wordt. De holklingel lijkt op de rol, maar in plaats van de 'r' wordt de zachtere 'l' gebruikt en de afzonderlijke tonen zijn van elkaar gescheiden door een onderbreking. Deze toer klinkt ongeveer als 'lu-lu-lu' of 'lo-lo-lo', waarbij het overgaan van hogere naar lagere tonen en omgekeerd samenhangend voorgedragen wordt. Naast deze vier hoofdelementen van de zang treft men bij de Harzer nog een serie andere geluiden en toeren aan (bijvoorbeeld de waterrol, de schokkel, de kloek en de klingeltoeren). Alle te samen vormen zij de typische zang van dit ras. De Harzer zingt het hele lied overigens met een schijnbaar gesloten snavel.

Voor de fokkers betekenen de selectie op zangtalent en de training van de jonge vogels veel werk en afluisteringsvermogen. Als de jonge mannen zelfstandig zijn geworden en in grotere kooien of volières worden gehouden, beginnen ze al spoedig met zangoefeningen, waarbij ze al gauw met elkaar wedijveren. Weliswaar zijn de eerste pogingen nog moeizaam, toch zijn ze het zekerste kenteken voor de geslachtsbepaling bij de jonge vogel. Na de jeugd rui worden de jonge mannen door de kweker apart in kleine zangkooien gezet, waarin ieder voor zich kan studeren en zijn zang kan verbeteren. Tijdens deze zangstudies kunnen de zangers elkaar niet zien, maar wel horen, wat de drang tot zingen vergroot. Vaak voegt men bij de jonge vogels een goede voorzanger, waar de nieuwelingen het lied kunnen leren. Absoluut noodzakelijk is dit echter niet. De mooie zang rijpt ook zo tot volle zuiverheid. De voorzanger methode hadden de bergbewoners uit Tirol al met succes toegepast. Het vocale imitiatietalent van de kanarie werd door hen nog benut voor een bijzondere truc: door middel van nachtegalen lieten zij de beste zangers onder de jonge mannen de beroemde nachtegaalsslag bijbrengen. Ook bij de handelaar zitten de goede zangers apart in kleine kooitjes. De koper heeft daardoor de mogelijkheid, de zangoefeningen van de kanariemannetjes te beluisteren.